қарға
qargʻaқарға
ҚАРҒА ' патлари қора ёки ола йирик кўчманчи қуш'. Қ а р ғ а ҳарғанинг кўзини чўҳимас (Мақол). Қадимги туркий тилда ҳам шундай маънони анг— латган бу от қарға тарзида талаффуз қилинган (Девон, И, 401); ўзбек тилида а унлилари ä унлиларига алмашган. Бу сўз асли қарр-қарр товушга тақлид сўзидан —ға қўшимчаси билан ясалган бўлса керак: қарр + ға = қаррға > қарға > қäрғä
1. Патлари тим қора (қора қарға) ёки қора билан кулранг аралаш (ола қарға) кўчманчи қуш (Ўзбекистонда қиш ойларида бўлади)
Бир қарға билан қиш келмас — Мақол
Қарға қарғанинг кўзини чўқимас — Мақол
2. Ўйин қартасининг найза учига ўхшаш қора холли тури
Қарғанинг саккизлиги
ҚАРҒА
Патлари тим қора ёки қора биланKARGA
қарға
ворона
учиб юрган қарғанинг инин бузиб бўлами? у вороны, что пролетела, можно ли гнездо разорить? (Оса)
қарға қарғанинг кўзини чўқимас ворон ворону глаз не выклюет
қарға «қағ» этади, ўз вақтини чоғ этади ворона каркает — и тем себя тешит (говорится когда человек сам себя обнадёживает в чем-л.); человек живёт в надежде
- кўк қарға сизоворонка
- гўнг қарға грач
- қарға шойи цветастый шелк
қарға
н 1. зоол. crow, rook
2. қарт. spades
ҚАРҒА
ǵarǵa
қарға
Krähe f, Rabe m