қантармоқ

фл. 1. Овқатга, ем-хашакка ета олмайдиган қилиб, арқонни калта қилиб боғламоқ (асосан от ҳақида).

Отряд., отдан тушди, ҳар ким ўз отини у ердаги дарахтлар шохига қантариб боғлади. — С. Айний, Қуллар

[Қудалар] Келиб тушди дегунча, бўғизлатиш учун деб бир ғўнон қўйни оғилнинг устунига қантариб қўйган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Озиқ-овқат, сув бермай сириб қўймоқ, овқатдан, сувдан қисмоқ, оч қолдирмоқ.

— Бизни ишга юбормай, очликда қантарадилар, — деди Турсун. — А. Раҳмат, Брест қаҳрамони

3. кўчма с. т. Ишлатмай бекор, бўш қолдирмоқ; фойдаланмай дам бериб қўймоқ.

— Нега универсални қантариб қўйдинг, Содиқ? — деди Комилжон шотут тагида ўтирган универсалчига қараб. — И. Раҳим, Ихлос

Қантариб қўйилган машиналар ишга тушди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл.

1. qantarıw

2. ash qaldırıw, awqattan qısıw