qantarmoq

fl. 1. Ovqatga, yem-xashakka yeta olmaydigan qilib, arqonni kalta qilib bogʻlamoq (asosan ot haqida).

Otryad., otdan tushdi, har kim oʻz otini u yerdagi daraxtlar shoxiga qantarib bogʻladi. — S. Ayniy, Qullar

[Qudalar] Kelib tushdi deguncha, boʻgʻizlatish uchun deb bir gʻoʻnon qoʻyni ogʻilning ustuniga qantarib qoʻygan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Oziq-ovqat, suv bermay sirib qoʻymoq, ovqatdan, suvdan qismoq, och qoldirmoq.

— Bizni ishga yubormay, ochlikda qantaradilar, — dedi Tursun. — A. Rahmat, Brest qahramoni

3. koʻchma s. t. Ishlatmay bekor, boʻsh qoldirmoq; foydalanmay dam berib qoʻymoq.

— Nega universalni qantarib qoʻyding, Sodiq? — dedi Komiljon shotut tagida oʻtirgan universalchiga qarab. — I. Rahim, Ixlos

Qantarib qoʻyilgan mashinalar ishga tushdi. — S. Siyoyev, Otliq ayol.

1. qantarıw

2. ash qaldırıw, awqattan qısıw