қамчиламоқ
qamchilamoqқамчиламоқ
фл. 1. Қамчи билан урмоқ.
Ғузор томондан оқ саллали кимдир биров от қамчилаб, шитоб билан келарди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Арслон тўриғини қамчилаб, узоқлашиб қолган отлиқларни қувиб кетди. — О. Ёқубов, Излайман
2. кўчма Сўз билан урмоқ, қаттиқ танқид қилмоқ, пўстагини қоқмоқ.
Машҳур фитначи Муҳаммад Жамол чиқиб, хўп қамчилади сизни ва бизни. — Ойбек, Нур қидириб
Фурқат, Завқий ўзларининг ҳажвий шеърларида порахўр амалдорларни шафқациз қамчилаган эдилар. — Шарқ юлдузи
3. кўчма Қистамоқ, ундамоқ, мажбур қилмоқ.
Тангриқул ҳожи қўлидаги бутун воситалар билан ерни қамчилаб, кўпроқ ҳосил беришга мажбур қилар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Одамни жиловлаб, қамчилаб турадиган, тоблаб чиниқтирадиган нарса — ташвиш. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
- Отни қамчиламоқ Зудлик билан, фурсатни қўлдан бермай ҳаракат қилмоқ; ҳаракатни тезламоқ, тезлатмоқ. Иш кўп, вақт оз — отингни қамчила.Ана шу тиғиз кунларда отини қамчилаган пахтакор асти доғда қолмайди. — Газетаданотни қамчилаш керак, бўлмаса кечикасиз, деган гапи Мадинани оёққа турғизди. — Мирмуҳсин, Чодрали аёл
ҚАМЧИЛАМОҚ
1. Қамчи билан урмоқ, саваламоқ.KAMÇILAMAK
2. Қаттиқ танқид қилмоқ, пўстагини қоқмоқ.
қамчиламоқ
1. бить плетью, нагайкой, кнутом
2. подгонять плетью
қамчиламоқ
в whip, beat
ҚАМЧИЛАМОҚ
qamshılaw, qamshı menen urıw, sabaw
қамчиламоқ
peitschen vt