qalamoq

fl. 1. Ustma-ust, yonma-yon yoki tartibsiz ravishda tiqishtirib, toʻldirib taxlamoq, termoq.

Gazlamalarni aravalarga togʻ-togʻ qalab, olib ketadilar. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Yoqish, yondirish uchun oʻchoq va shu kabilarga joylamoq, tiqib tashlamoq.

Oʻchoqqa oʻtin qalamoq.

[Bektemir] Oʻtinni maydalab, rosa diqqat bilan chayla oʻrtasiga qaladi. — Oybek, Quyosh qoraymas

Nonvoy chol peshonasini boylab, tandirga oʻt qalayapti. — S. Ahmad, Ufq

укладывать (дрова, кизяк и т.п., чтобы развести огонь)

1. qalaw, biriniń ústine birin tekshelep jaylastırıw

2. jaǵıw, jandırıw ushın oshaqqa otın salıw, otın taslaw