Плачи

Marosim poeziyasiga mansub xalq ogʻzaki ijodi janrlaridan biri. Yigʻilar turkiy xalqlarda juda qadim zamonlardan buyon mavjud boʻlib, ular oʻz shakliy jihatlari bilan xalq qoʻshiqlaridan farqlanmaydi. Yigʻilar biror shaxs vafot etganda oʻlgan shaxsning yaqinlari tomonidan aytiladi. Ayrim hollarda har bir qishloq yoki mahallaning bir yoki bir nechta yigʻichisi ham boʻlganki, ular oʻlim marosimlariga maxsus taklif qilingan. Yigʻilar oʻz mazmuni jihatidan oʻlgan shaxsning bevaqt vafoti, undan ajralishning ogʻirligi, oʻlimdan shikoyat, oʻlgan shaxsning oila aʼzolariga achinish, dunyoning foniyligi kabi motivlardan tashkil topgan. Yigʻichining roli shundaki, u oʻzining ilgaridan tayyor, kishini iztirobga soluvchi, achinish tuygʻularini uygʻotuvchi toʻrtliklarini aytib yigʻlab, oʻz atrofidagi kishilarni ham yigʻlatib yuboradi. Rus xalqida yigʻilar ikki xil boʻlib, birinchi turi — toʻy marosimlarida aytilgan. Masalan, qiz uzatishda kelinning oʻz uyidan chiqish paytida yoki kuyovning kelish paytida aytilgan va h. k. Ammo bu tur hozir deyarli uchramaydi. (Oʻzbek xalqi orasida ham kelin yoki kuyovning vafot etgan ota yoki onasi ay-, yigʻilar