Пастораль

XIV—XVIII asrlarda Yevropada keng tarqalgan adabiy janrlardan biri boʻlib, oʻz xarakteri jihatidan bukolika poeziyasiga yaqin turadi. Pastoralda tashvishsiz, orombaxsh choʻponlar hayoti tasvirlanadi. Pastoral yangi Yevropa adabiyotida XVI—XVII asrlarda Gʻarbda, xususan Fransiyada, XVIII asrda esa Rossiyada keng tarqaldi. Qadimgi bukolikalardan pastoral buzilgan shahar hayotiga maʼnaviy pok qishloq hayotini qarshi qoʻyishni qabul qilib oldi. Bukolikadagi shartlilik bir oz kuchaytirildi, oddiylik va tabiiylik boʻrttirib tasvirlandi. Binobarin, pastoralda hamma narsa shartli; davr ijtimoiy tengsizliklardan xoli allaqanday oltin asr; qahramon — aqlli, dono, iffatli choʻpon yoki choʻpon qiz; vaziyat, sharoit — lazzatli mehnat va tinch chayladagi hayot, erkalovchi koʻrkam tabiat va h. k. Shartlilikning bu qadar mavqe egallashi pastoralda bukolikadagi stixiyali realizmning saqlanib qolishiga monelik qilgan va natijada bu realizm pastoralda umuman oʻrin topolmagan. Pastoralning janr jihatidan shakllari ham xilma-xil boʻlib, u poema, roman, drama kabi koʻrinishlarga ega. XIX asrga kelib bukolikaning koʻrinishi boʻlgan pastoral inqirozga uchradi, adabiy protsessdan chiqib ketdi. Biroq hozirgi adabiyotshunoslikda pastoral termini kesatish maʼnosida, tilyogʻlamalik va manfaatbinlikka oʻralgan mutelikka nisbatan qoʻllaniladi., pastoral