ўйнашмоқ
oʻynashmoqўйнашмоқ
фл. 1. Ўйнамоқ феълининг биргалик нисбати.
Кетишдилар қувлашиб, Ўйнашиб кула-кула. — Т. Тўла
Болалар ҳар кунгидақа ошиқ ўйнашмади китобчаларни томоша қила бошлашди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Жиддий эмас, ҳазил-ҳузул муносабатда бўлмоқ, менсимай муомалада бўлмоқ.
Ўйнашмагин арбоб билан, арбоб урар ҳар боб билан. — Мақол
Бу — бир кишининг чорак умри деган гап. Ҳа, қонун билан ўйнашиб бўладими! — С. Анорбоев, Оқсой
3. Ўз никоҳида бўлмаган шахс билан яқин алоқада бўлмоқ.
Хуморхонни олмасдан, шундай ўйнашиб юраверсангиз бўлмасмиди? — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар
Ўша Холмат жиккакка ҳам ўйнашиб теккан. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ
ўйнашмоқ
(ҳазиллашмоқ)scherzen, anbändeln vi, liebäugeln vi
ўйнашмоқ
взаим. и совм. от oʻynamoq 1. играть (вместе с кем-л.)
2. танцевать, плясать (с кем-л.)
3. перен. играть, шутить, заигрывать
сичқоннинг ўлгиси келса, мушук билан ўйнашади посл. если мыши суждено умереть, она начинает заигрывать с кошкой
ўйнашмагин арбоб билан, арбоб урар ҳар боб билан см. arbob 2
ЎЙНАШМОҚ
1. oynasıw
2. mensinbey qatnasta bolıw, házillesiw
3. oynas bolıw