ўнғайсиз

сфт. 1. Хижолатга соладиган; хижолатли, ноқулай.

Ҳар иккиси ҳам бир-бирининг авзойини кўриб, ўнғайсиз ҳолатда қолдилар. — Ойдин, Ўзидан кўрсин

Орага ўнғайсиз жимлик чўкди. — С. Маҳкамов, Шогирд

Элмурод бу ўнғайсиз саволга дағалроқ қилиб жавоб берди. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. с. т. кам қўлл. Бир иш-ҳаракат учун яхши имкон бермайдиган; ноқулай.

Жарнинг нариги томони бир тепадан иборат бўлиб бу тепа, қўрғонсиз ҳам, душманнинг ҳужумига ўнғайсиз эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

1. ońaysız, qolaysız, qısınıspalı

2. qolay emes, qolaysız jaģdaysız