ўнгармоқ

фл. 1. Елкага ёки улов устига кўндаланг қўймоқ, олмоқ.

У энгашиб, каттагина боғ машоқни елкага ўнгариб келар эди. — Ҳ. Аҳмар, Ким ҳақ?

Мусавой: Жон ака, айтинг, бўри қандай бўлади? Қўйни бирдан бўғиб, ўнгариб кетармиш-а? — Ойбек, Болалик

Саломатни отга ўнгариб олиб қочган, уни қўрбошига пешкаш қилган ким? — С. Аҳмад, Ҳукм

2. айн. Ўнгламоқ (тўғри ва кўчма маънода).

— Бизнинг туман бойлари ўз ишларини озгина вақтда ўнгариб оладилар, — деди бой. — С. Айний, Қуллар

ўз рақибини чунонам урдики, у гуп этиб ерга йиқилди, аммо ўзини дарҳол ўнгариб олди. — Ж. Шарипов, Хоразм

Пахтакор футбол командаси ўзини сал ўнгариб олди. — Муштум

Онаси ҳовлиққанидан калишларини ўнгариб киёлмасди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон.

Елкага кўндаланг қўймоқ.OMUZUNA ATMAK

положить (что-л.) впереди себя (напр., во время езды на лошади), взвалить на плечо.

1. jelkege ya kólik ústine keselep qoyıw, alıw

2. ońarıw, jónlew, durıslaw