oʻngarmoq

fl. 1. Yelkaga yoki ulov ustiga koʻndalang qoʻymoq, olmoq.

U engashib, kattagina bogʻ mashoqni yelkaga oʻngarib kelar edi. — H. Ahmar, Kim haq?

Musavoy: Jon aka, ayting, boʻri qanday boʻladi? Qoʻyni birdan boʻgʻib, oʻngarib ketarmish-a? — Oybek, Bolalik

Salomatni otga oʻngarib olib qochgan, uni qoʻrboshiga peshkash qilgan kim? — S. Ahmad, Hukm

2. ayn. Oʻnglamoq (toʻgʻri va koʻchma maʼnoda).

— Bizning tuman boylari oʻz ishlarini ozgina vaqtda oʻngarib oladilar, — dedi boy. — S. Ayniy, Qullar

oʻz raqibini chunonam urdiki, u gup etib yerga yiqildi, ammo oʻzini darhol oʻngarib oldi. — J. Sharipov, Xorazm

Paxtakor futbol komandasi oʻzini sal oʻngarib oldi. — Mushtum

Onasi hovliqqanidan kalishlarini oʻngarib kiyolmasdi. — R. Fayziy, Hazrati inson.

Yelkaga koʻndalang qoʻymoq.OMUZUNA ATMAK

положить (что-л.) впереди себя (напр., во время езды на лошади), взвалить на плечо.

1. jelkege ya kólik ústine keselep qoyıw, alıw

2. ońarıw, jónlew, durıslaw