ўкирмоқ

фл. 1. Кучли овоз чиқармоқ (йиғи овози ҳақида); ҳўнграмоқ.

Кутилмаганда Рихси холанинг кўнгли юмшади-ю, ўкириб йиғлаб юборди. — П. Қодиров, Қора кўзлар

2. Бақирмоқ, бўкирмоқ (инсон ва баъзи йирик ҳайвонлар товуши ҳақида).

Ҳоким халққа минг алпозда ўкириб, ҳаммани ҳақорат қилиб уйига қайтди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Оғир юкли туялар бўйинларини осмонга кўтариб ўкирарди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Жадал келаётган катта айиқ жуда хунук ўкирарди. — Газетадан

3. кўчма Қаттиқ овоз чиқармоқ (жонсиз нарсалар ҳақида).

Ташқарида шамол ҳамон ўкирар. — М. Жабборов, Севинч ёшлари

Ўкириб тўхтади сўнгги замбарак, Жаҳаннам худоси қаҳ-қаҳдан тинди. — Ғ, Ғулом