nursiz

sft. 1. Nur bermaydigan yoki yoritilmagan; xira.

Hamidjon oyning nursiz yorugʻi tushib turgan derazadan koʻchaga qaradi. — Oʻ. Umarbekov, Choʻlda bir kun

2. koʻchma Qoni qochgan, rangpar; xira (yuz, koʻz haqida).

— Kunimiz qursin, Jumagul. Sen ham halak, men ham, — derdi chol nursiz koʻzlaridan oqqan yoshni artib. — J. Sharipov, Xorazm

Uning [afgʻon choyfurushning] azaldan kulga oʻxshash nursiz yuzi battar qorayib ketganday koʻrindi. — A. Muxtor, Opa singillar

3. koʻchma Badiiy jihatdan boʻsh, qizigʻi yoʻq, mazmunsiz.

Nursiz asar.

4. koʻchma Roʻshnolikdan yiroq, ogʻir.

Tiyrak Hamidning nursiz hayotini bezagan birdan-bir narsa onasi Komila opaning soʻzlagan ertaklari boʻldi. — Oʻzbek adabiyoti

Nur bermaydigan yoki yoritilmagan.FERSİZ, NURSUZ

1. тусклый, тёмный

2. померкший

a dim, dull (of lighting)

nursız, nur shashpaytuǵın, gúńgirt

trübe, farblos