Народные книги

халқ китоблари. Ривоя усулида наср ва назмда (баъзан фақат насрда) ёзилган ишқий-фантастик, тарихий-афсонавий ёки қаҳрамонлик мазмунидаги асарлар. Халқ китоблари термини Ғарбий Европада ХВИИИ асрнинг охири ва ХИХ асрнинг бошларида дастлаб немис романтизмининг намояндаси Й. Гёррес томонидан ишлатилди. Немис романтик ёзувчилари халқ орасида айтилиб юрган Ўрта асрлар романтик сюжетларни адабий жиҳатдан қайта ишлаб, халқ китоблари номи остида нашр эта бошлайдилар. Уларнинг фикрича, бундай китоблар халқнинг миллий туйғуларини қўзғайди ва мамлакат озодлиги учун Наполеон Банапарт армиясига қарши қўзғатишга кўмак беради. Шундай қилиб, халқ китоблари термини илмий истеъмолга кириб қолди. Кейинчалик бу термин пролетариат доҳийси Фридрих Энгелс томонидан ҳам қўлланилди. Ўзбек адабиёцҳунослигида бу термин 40-йиллардан бошлаб қўлланила бошлади. Халқ китоблари термини ўз моҳият эътибори билан ўзбек адабиёцҳунослигида ёзма ҳолда тарқалган қисса терминининг синоними сифатида қўлланилади.