мусофир

от 1. Сафардаги киши; сайёҳ.

Ҳар шаҳардан ҳар шаҳарга юрамиз, Бир мусофир бизлар гадо бўламиз. — Ширин билан Шакар

Бой меҳмонхонага кирганда, мусофир ёстиққа бош қўйиб уйқуга кетган, баҳузур ёʻл ҳордиғини чиқараётган эди. — У. Исмоилий, Сайланма

2. Бошқа ердан келган ёки бошқа ерда яшовчи; келгинди.

Бундан ўн саккиз йил бурун бу қишлоқнинг бир бурчагида мусофир бир темирчи бўлар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб

Қизимни мусофирга бермайман, деб қўярмикан. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. с. т. Ўзга, ёт (эл-юрт ҳақида).

— Раҳматли отам мусофир элларда менинг нима бўлишимни ҳам ўйламаганмикан? — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона т.о

Биз узоқ жудоликдан кейин мусофир юртда учрашган ака-укалардек қучоқлашиб кетдик. — О. Ёқубов, Излайман

Сафардаги киши; сайёҳ.YAD ELLERDE GEZEN, YABANCI, MİSAFİR

1. приезжий, приехавший на чужбину

2. погов. путник, странник

мусофир бўлмагунча мусулмон бўлмас (букв. не побывав на чужбине, не станешь настоящим мусульманином); нужда научит богу молиться; соотв. чужая страна прибавит ума

н 1. visitant, guest, newly arrived

2. on tour, new comer, visitor, stranger

músápir, sayaxatshı, kelgindi, ózge, jat

Angereiste m, Ankömmling m

русчачеловек, находящийся на чужбине, путешественникинглизчаstranger, wanderer, a person in unfamiliar placeфрансузчаvoyageur, étranger, nouveau venuарабчаغَرِيبٌ (غُرَبَاءُ)