musofir

ot 1. Safardagi kishi; sayyoh.

Har shahardan har shaharga yuramiz, Bir musofir bizlar gado boʻlamiz. — Shirin bilan Shakar

Boy mehmonxonaga kirganda, musofir yostiqqa bosh qoʻyib uyquga ketgan, bahuzur yoʻl hordigʻini chiqarayotgan edi. — U. Ismoiliy, Saylanma

2. Boshqa yerdan kelgan yoki boshqa yerda yashovchi; kelgindi.

Bundan oʻn sakkiz yil burun bu qishloqning bir burchagida musofir bir temirchi boʻlar edi. — A. Qahhor, Sarob

Qizimni musofirga bermayman, deb qoʻyarmikan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. s. t. Oʻzga, yot (el-yurt haqida).

— Rahmatli otam musofir ellarda mening nima boʻlishimni ham oʻylamaganmikan? — dedi Hoji xola. — M. Ismoiliy, Fargʻona t.o

Biz uzoq judolikdan keyin musofir yurtda uchrashgan aka-ukalardek quchoqlashib ketdik. — O. Yoqubov, Izlayman

Safardagi kishi; sayyoh.YAD ELLERDE GEZEN, YABANCI, MİSAFİR

1. приезжий, приехавший на чужбину

2. погов. путник, странник

musofir boʻlmaguncha musulmon boʻlmas (букв. не побывав на чужбине, не станешь настоящим мусульманином); нужда научит богу молиться; соотв. чужая страна прибавит ума

n 1. visitant, guest, newly arrived

2. on tour, new comer, visitor, stranger

músápir, sayaxatshı, kelgindi, ózge, jat

Angereiste m, Ankömmling m

русскийчеловек, находящийся на чужбине, путешественниканглийскийstranger, wanderer, a person in unfamiliar placeфранцузскийvoyageur, étranger, nouveau venuарабскийغَرِيبٌ (غُرَبَاءُ)