murabbiy

sft. 1. ayn. Tarbiyachi.

Rahmatilla Obidiy internatga muallim va murabbiy boʻldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Murabbiy — bola qalbida nish ura boshlagan umid gʻunchalarining mehribon sohibidir. — R. Usmonov, Odobnoma

2. Ish-faoliyatda rahbarlik, rahnamolik qiluvchi; ustoz, rahnamo.

Alisher Navoiy vafot etgan edi. Bobur oʻziga ulugʻ bir murabbiy topdim, deb suyunib yurganda, oʻgay taqdir uni bu madadkoridan ham judo qilgan edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Xosiyatxon faqat Naziraning ustozigina emas, qanchadan-qancha qiz-juvonlarning murabbiysi. — Yo. Shukurov, Margʻilon goʻzali

3. Sportning muayyan turi boʻyicha yakka va jamoaviy tarzda mashqlar qildirish orqali muayyan koʻnikmalarga oʻrgatuvchi, tegishli sohadagi malaka-mahoratni oʻstiruvchi ustoz; trener.

Murabbiyning soʻzlariga koʻra, kelishuv JAR (Janubiy Afrika Respublikasi) futboli mutasaddilari Braziliyaga kelganda amalga oshadi. — Gazetadan

Tarbiyachi.MÜREBBİ

воспитатель, наставник, педагог

n n educator, master, teacher, tutor

tárbiyashı, ustaz

Erzieher m, Erzieherin f

coach, teacher

futbol jamoasining murabbiysi coach of the football team

русскийвоспитательанглийскийtutor, educatorфранцузскийprofesseur, maître, éducateur, tuteur, instituteurарабскийمُرَبٍّ