муносиб
munosibмуносиб
сфт. 1. Тўғри келадиган, мос тушадиган; мувофиқ, лойиқ.
Муносиб номзод. Исми жисмига муносиб. Муносиб кўрмоқ.
Ёрмат бир йилдан буён қизини муносиб жойга узатишга тиришади. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Мувофиқ тушадиган, ярашадиган, ярашиқ.
Олим кишига муносиб сиполик.
Уйлар ўзига муносиб безаклар билан безалган. — Эртаклар
Ғалабага марсия эмас, мадҳия муносиб. — Уйғун
3. Арзийдиган, арзирли.
Муносиб ҳисса қўшмоқ.
МУНОСИБ
Тўғри келадиган, лойиқ.MÜNASİP, YARAŞIR
муносиб
соответствующий, подходящий, соответственный, достойный
муносиб
а а corresponding (to), conformable (to), suitable, deserving
МУНОСИБ
múnásip, ılayıq, jarasıqlı, arzıtuģın
муносиб
entsprechend, angemessen
Муносиб
русчасоответственный, подходящий, дос-тойныйинглизчаsuitable, appropriate, proper, worthyфрансузчаcorrespondant, conve-nableарабчаمُنَاسِبٌ, مُوَافِقٌ