mohir
моҳирmohir
sft. 1. Yuksak mahoratga eta boʻlgan, mahorat qozongan; usta.
Mohir suvchi. Mohir yozuvchi. Mohir tashkilotchi.
2. Shogird qancha mohir boʻlsa, quvonar ustod. Gʻ. Gʻulom.
Toʻgʻri, keksalarimiz dehqonchilikda juda mohir — Oybek, O.v. shabadalar.
MOHIR
Yuksak mahoratga ega boʻlgan, mahorat qozongan.MAHİR
mohir
искусный
- oʻz ishiga mohir kishi мастер своего дела
- mohir mergan меткий, искусный стрелок
mohir
a skilful, clever
- mohir mergan expert shot; marksman
MOHIR
sheber, usta, as
mohir
↑ geschickt, gewandt
- mohir mergan ein guter Schütze
Mohir
русскийискусныйанглийскийskilful, adeptфранцузскийadroit, habile, expérimentéарабскийمَاهِرٌ, حَاذِقٌ, مُجِيدٌ