mirza
мирзаmirza
ot 1. tar. Yozuv-chizuv ishlarini olib borgan lavozimli kishi; kotib.
Amlokdorning mirzasi beliga suqilgan qalamdonini ochib, qalamini qoʻliga oldi. — S. Ayniy, Qullar
2. koʻchma Savodli, oʻqimishli odam.
3. esk. Yuqori tabaqalarga mansub kishi; janob.
Men choʻriman, siz mirzasiz, bekvachcha! — Goʻroʻgʻli
4. Mirza (erkaklar ismi).
- Mirza yigit Savodli, oʻqimishli yosh kishilarga hurmat bilan murojaat etish shakli.
mirza
уст. писарь, писец, секретарь
- mirza yigit форма вежливого обращения к образованному молодому человеку
mirza
n clerk, scribe, bureaucrat, scholar