мирза
mirzaмирза
от 1. тар. Ёзув-чизув ишларини олиб борган лавозимли киши; котиб.
Амлокдорнинг мирзаси белига суқилган қаламдонини очиб, қаламини қўлига олди. — С. Айний, Қуллар
2. кўчма Саводли, ўқимишли одам.
3. эск. Юқори табақаларга мансуб киши; жаноб.
Мен чўриман, сиз мирзасиз, беквачча! — Гўрўғли
4. Мирза (эркаклар исми).
- Мирза йигит Саводли, ўқимишли ёш кишиларга ҳурмат билан мурожаат этиш шакли.
мирза
уст. писарь, писец, секретарь
- мирза йигит форма вежливого обращения к образованному молодому человеку
мирза
н clerk, scribe, bureaucrat, scholar