меҳр
mehrмеҳр И
от 1. Инсоннинг ўз туғишганларига, яқин кишиларига ва умуман, одамга, нарсага бўлган самимий муҳаббати; яхши кўриш туйғуси.
Оналик меҳри. Меҳрини қозонмоқ. Ватанга бўлган меҳр ва муҳаббат. Меҳр билан ўқимоқ. Ишга меҳр қўймоқ.
Тўсатдан вужудини қамраган оналик меҳри ғолиб келиб, тортган азоби ҳам эсидан чиқди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Икки ёр севгиси ҳам меҳри шунда. Шоирнинг илҳоми, шеъри ҳам шунда. — М. Алавия
Ёшлар ўртасида деҳқончилик касбига меҳр уйғотишга эътиборни кучайтириш керак. — Газетадан
Бу ўрик бир вақтлар Муроталининг отаси томонидан экилган ва меҳр билан парвариш қилинган эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
2. Шафқат, раҳмдиллик.
Одамнинг юраги-да меҳр бўлиши керак. Керакли вақтда кўмаклашиш керак. — Ойбек, Танланган асарлар
- Меҳр қўймоқ Меҳрини бермоқ, меҳр боғламоқ. Мен фақат ўзим чизган суратга—ўз ижодимга меҳр қўйганман, холос! — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
- Меҳри товланмоқ Меҳри қўзғалмоқ, меҳри жўш урмоқ. Онаси ўғлини подшоҳ бўлмасидан олдинги номи [Ботиржон] билан атаб, меҳри товланиб гапиргани Бобурга жуда ёқимли туюлди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
меҳр ИИ
ф. — эроний қуёш йилининг еттинчи ойи; қуёш
от Қуёш, офтоб.
Жаҳоннинг меҳри иккидур: бири сенсан, бири — офтоб. — Э. Воҳидов, Муҳаббат
МЕҲР
Шафқат, раҳмдиллик.ŞEFKAT
меҳр
1. любовь, ласка
2. погов.посл. милосердие
меҳр — кўзда любовь — в глазах
меҳр тошқини дарёдан кучли нахлынувшая любовь сильнее (потока) реки
- меҳр-мурувват (см. muruvvat)
- меҳр-оқибат (см. oqibat)
- меҳр қўймоқ полюбить; увлечься (чем-л.)
- меҳри тош он жестокосердный; суровый; бессердечный
- меҳри тушди он полюбил (кого-что-л)
- меҳрига тўймоқ наглядеться на свою любовь, налюбоваться ликом желанного человека
меҳр
н love
- меҳр қилмоқ be kind
- ватан-га меҳр love for one's country
МЕҲР
miyir, miyrim, qayırım
меҳр
Barmherzigkeit f, Gunst f, Gewogenheit f
Меҳр
русчалюбовь, милосердиеинглизчаmercy, kindness, pity, loveфрансузчаaffection, amour, charitéарабчаعِشْقٌ, وَلَعٌ, مَيْلٌ, حُبٌّ