mehr
меҳрmehr I
ot 1. Insonning oʻz tugʻishganlariga, yaqin kishilariga va umuman, odamga, narsaga boʻlgan samimiy muhabbati; yaxshi koʻrish tuygʻusi.
Onalik mehri. Mehrini qozonmoq. Vatanga boʻlgan mehr va muhabbat. Mehr bilan oʻqimoq. Ishga mehr qoʻymoq.
Toʻsatdan vujudini qamragan onalik mehri gʻolib kelib, tortgan azobi ham esidan chiqdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Ikki yor sevgisi ham mehri shunda. Shoirning ilhomi, sheʼri ham shunda. — M. Alaviya
Yoshlar oʻrtasida dehqonchilik kasbiga mehr uygʻotishga eʼtiborni kuchaytirish kerak. — Gazetadan
Bu oʻrik bir vaqtlar Murotalining otasi tomonidan ekilgan va mehr bilan parvarish qilingan edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. Shafqat, rahmdillik.
Odamning yuragi-da mehr boʻlishi kerak. Kerakli vaqtda koʻmaklashish kerak. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Mehr qoʻymoq Mehrini bermoq, mehr bogʻlamoq. Men faqat oʻzim chizgan suratga—oʻz ijodimga mehr qoʻyganman, xolos! — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
- Mehri tovlanmoq Mehri qoʻzgʻalmoq, mehri joʻsh urmoq. Onasi oʻgʻlini podshoh boʻlmasidan oldingi nomi [Botirjon] bilan atab, mehri tovlanib gapirgani Boburga juda yoqimli tuyuldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
mehr II
f. — eroniy quyosh yilining yettinchi oyi; quyosh
ot Quyosh, oftob.
Jahonning mehri ikkidur: biri sensan, biri — oftob. — E. Vohidov, Muhabbat
MEHR
Shafqat, rahmdillik.ŞEFKAT
mehr
1. любовь, ласка
2. погов.посл. милосердие
mehr — koʻzda любовь — в глазах
mehr toshqini daryodan kuchli нахлынувшая любовь сильнее (потока) реки
- mehr-muruvvat (см. muruvvat)
- mehr-oqibat (см. oqibat)
- mehr qoʻymoq полюбить; увлечься (чем-л.)
- mehri tosh он жестокосердный; суровый; бессердечный
- mehri tushdi он полюбил (кого-что-л)
- mehriga toʻymoq наглядеться на свою любовь, налюбоваться ликом желанного человека
mehr
n love
- mehr qilmoq be kind
- vatan-ga mehr love for one's country
MEHR
miyir, miyrim, qayırım
mehr
Barmherzigkeit f, Gunst f, Gewogenheit f
Mehr
русскийлюбовь, милосердиеанглийскийmercy, kindness, pity, loveфранцузскийaffection, amour, charitéарабскийعِشْقٌ, وَلَعٌ, مَيْلٌ, حُبٌّ