manman

sft. 1. Oʻzini katta tutadigan, bosar-tusarini bilmay qolgan; takabbur.

Manman odam. Kamtarga — kamol, manmanga — zavol — Maqol

U ilgarigi manman Tojiboy emas: hiylagina hovurdan tushgan va anchagina muloyimlashib qolgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. yoki Manman (manaman) degan Mashhur, eng oldingi, dongdor.

Xivaning manman degan boylaridan pul topish sirlarini oʻrgandim. — J. Sharipov, Xorazm

Bunaqa zanjirni yanga tugul, qishlogʻimizdagi manman degan temirchi ham uzolmaydi. — Yoshlik

Koʻchaga chiqsam, manman degan yigitlar husnimga mahliyo boʻladi. — Mushtum

Qoʻqonning manaman degan boylaridan Mirazimjon boyni oʻldirtirib, sir ochilayotganda xoʻjakoʻrsinga Ergashga jazo berdirdi. — K. Yashin, Hamza

1. неодобр.посл. заносчивый, хвастливый, самоуверенный

manmanga zavol, kamtarga kamol посл. гордецу увядать, скромному процветать

2. прославленный, достойный

manman degan polvonlar прославленные богатыри

menmen, pań, mise tutpaytuǵın, tırjıq, sháltik, qaqay

anmaßend, hochmütig, überheblich, arrogant

русскийсамоуверенныйанглийскийself-satisfiedфранцузскийprétentieux, hautain, arrogantарабскийمُتَكَبِّرٌ, مُنْتَفِخٌ, مَغْرُورٌ