makon

ot 1. Vaqtning muayyan lahzasida olamni tashkil etgan nuqtalarning oʻzaro joylashish tartibini aks ettiruvchi, materiyaning masofa va hajm bilan belgilanadigan asosiy obyektiv yashash shakllaridan biri.

2. Turarjoy, yashash joyi; maskan, vatan.

Birga-birga makonima boraylik, Sendayin miskinning koʻnglin olaylik. — Shirin bilan Shakar

Umrim bino boʻldi Ozarbayjonda, Kechdi bolaligim u gul makonda. — M. Shayxzoda.

Ular [uch ogʻayni botirlar] tushgan toʻqayning narigi tomonida bir sherning makoni bor edi. — Ertaklar

Otaginangning chaylasiga yur. Sen ketgandan beri makonim shu yer. — H. Gʻulom, Mashʼal

3. Biror narsa toʻplangan yoki koʻp boʻlgan joy; kon.

Kampirning mish-mishlariga koʻra, ajina va alvastilar makoni boʻlgan bu ovloq joy obod bir sayilgoh boʻlib qoldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Bagʻring keng, yering oltin, orombaxsh, goʻzal, obod, Bagʻringni, orzuyim bor, kuylarga makon etsam. — T. Tula.

Turar joy, maskan.MEKAN

жилище, обиталище, очаг, гнездо, логово

oʻttiz boʻri bir joyga makon qoʻydi, oʻnta xizmatkor, ikkita qorovul qoʻydi тридцать волков одно логово выбирали, десять слуг, двух стражников выставляли (Зубы, пальцы, глаза)

n place, dwelling, abode, hearth, rank, position, situation

mákan, orın

Stätte f, Ort m, Platz m

русскийпространство, место, место жительстваанглийскийspace, place, homeфранцузскийhabitation, endroit, lieu, espaceарабскийبَيْتٌ (بُيُوتٌ), مَكَانٌ (أَمْكِنَةٌ), مَسْكَنٌ (مَسَاكِنُ), مَنْزِلٌ (مَنَازِلُ)