маҳкум

от 1. Ҳукм қилинган.

Қиз кечгача болохонадаги қоронғи қазноқда тешикдан мўралаб, дор ёғочи ости-да жаллоднинг сиртмоқ солишини кутган маҳкумдай, тақдирга тан бериб, отасини кутди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

шармандали ўлимдан халос айланг. Мен сиздан дор талаб қиламан. Маҳкумнинг сўнгги илтимосини мустажоб этмоқ сиз учун фарздур. — С. Сиёев, Аваз

2. (ж. к. с. билан) Тақсири шу келишикдаги сўз англатган нарса билан боғлиқлигини, шу нарса юз беришини, қисмати шу билан якунланишини билдиради.

Эски дунё — одамларни эксплуатация қилиш ва халқларни эзиш дунёси ҳалокатга маҳкум. — Газетадан

Камбағаллар ҳам мусулмончиликка иснод келтирмаслик учун, қарз бадалига бўлса ҳам, катта тўй ўтказиб, умрбод қашшоқликка маҳкум бўларди. — Ж. Шарипов, Хоразм

3. Бировнинг амрида, ҳукмида бўлган, қарам, тобе.

Менингча, бу — мустамлаканинг — метрополияга, маҳкум миллатнинг — ҳоким миллатга, мазлумнинг золимга қарши қўзғалиши. — А. Қаҳҳор, Сароб

Бирор жазога ҳукм қилинган.MAHKUM

книжн. приговорённый, осуждённый, обречённый

а 1. convict

2. oppressed, depressed, judged, sentenced, convicted

1. húkim etilgen, húkim shıģarılģan

2. ģárezli, baģınıshlı

↑ Verurteilte m

русчаприговорённыйинглизчаconvict, sentenced person, (к смертной казни) condemned, sentenced

русчаосуждённый, обречённыйинглизчаconvict, a person who is found guilty of a crime and sent to prisonфрансузчаcondamnéарабчаمَحْكُومٌ عَلَيْهِ