mahkum
маҳкумmahkum
ot 1. Hukm qilingan.
Qiz kechgacha boloxonadagi qorongʻi qaznoqda teshikdan moʻralab, dor yogʻochi osti-da jallodning sirtmoq solishini kutgan mahkumday, taqdirga tan berib, otasini kutdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
sharmandali oʻlimdan xalos aylang. Men sizdan dor talab qilaman. Mahkumning soʻnggi iltimosini mustajob etmoq siz uchun farzdur. — S. Siyoyev, Avaz
2. (j. k. s. bilan) Taqsiri shu kelishikdagi soʻz anglatgan narsa bilan bogʻliqligini, shu narsa yuz berishini, qismati shu bilan yakunlanishini bildiradi.
Eski dunyo — odamlarni ekspluatatsiya qilish va xalqlarni ezish dunyosi halokatga mahkum. — Gazetadan
Kambagʻallar ham musulmonchilikka isnod keltirmaslik uchun, qarz badaliga boʻlsa ham, katta toʻy oʻtkazib, umrbod qashshoqlikka mahkum boʻlardi. — J. Sharipov, Xorazm
3. Birovning amrida, hukmida boʻlgan, qaram, tobe.
Meningcha, bu — mustamlakaning — metropoliyaga, mahkum millatning — hokim millatga, mazlumning zolimga qarshi qoʻzgʻalishi. — A. Qahhor, Sarob
MAHKUM
Biror jazoga hukm qilingan.MAHKUM
mahkum
книжн. приговорённый, осуждённый, обречённый
- mahkum boʻlmoq осуждаться; обрекаться (на что-л.)
mahkum
a 1. convict
2. oppressed, depressed, judged, sentenced, convicted
MAHKUM
1. húkim etilgen, húkim shıģarılģan
2. ģárezli, baģınıshlı
mahkum
↑ Verurteilte m
- mahkum etmoq verurteilen vt
mahkum
русскийприговорённыйанглийскийconvict, sentenced person, (к смертной казни) condemned, sentenced
Mahkum
русскийосуждённый, обречённыйанглийскийconvict, a person who is found guilty of a crime and sent to prisonфранцузскийcondamnéарабскийمَحْكُومٌ عَلَيْهِ