MAHKUM
МАҲКУМMAHKUM
Biror jazoga hukm qilingan.MAHKUM
mahkum
книжн. приговорённый, осуждённый, обречённый
- mahkum boʻlmoq осуждаться; обрекаться (на что-л.)
mahkum
a 1. convict
2. oppressed, depressed, judged, sentenced, convicted
MAHKUM
1. húkim etilgen, húkim shıģarılģan
2. ģárezli, baģınıshlı
mahkum
↑ Verurteilte m
- mahkum etmoq verurteilen vt