магар

1. боғл. эск. кт. Сўроқ, таажжуб, тасдиқ билдиради.

Магар истиқбол шу экан, келин, виз ҳам кирайлик, қизнинг тилини, дилини, тилак-истакларини билайлик. — М. Исмоилий, Фаргона т. о.

2. Фақат, ёлғиз.

Шаҳар халқининг ҳар бир табақаси деярли Мусулмонқул даккисини еб келган, магар уламо халқи ундан жуда рози. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. айн. Агар.

Субҳ чоғида магар, чиққанда ёрим тўлғаниб, Гул ёқасин чок этар, булбулда афғон кўзғалур. — Ҳабибий