лафз
lafzлафз
от 1. кт. Сўз, калима; тил.
Бирдан эрининг шошилмай, очиқ чеҳра, ширин лафз билан кириб келгани Ойша холага нашъа қилиб кетди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
Буларнинг лафзига қулоқ солиб турган Лолахон ўзини тутолмай отилади. — У. Исмоилов, Сайланма
2. кўчма Берилган ваъда, аҳд, сўз.
Ҳозир Нодирнинг юрагида номус ўти, йигитлик лафзи, ориятидан кўра худбинлик, ўжарлик устун турарди. — Ш. Ғуломов, Ёрқин уфқлар
Пахтакорнинг одатича шундай: сўз бердингми, лафзингда тур! — П. Шермуҳамедов, Пискентлик паҳлавон
- Лафзи тез Оғзига келган сўзни қайтармайдиган, салга жаҳли чиқиб гапириб юбораверадиган. Кумушингизнинг феъли-автори ўзимга маълум: эрка ўсган, лафзи тез. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Лафзи ёʻқ Сўзида, аҳдида турмайдиган, ваъдасини бажармайдиган.
- Лафзи ҳалол Чин сўзли, аҳдида турадиган, ваъдасининг устидан чиқадиган. Лафзи ҳалол, қуролдош дўстлар Ўринлайди аҳд-у паймонни. — Ё, Мирзо
- Лафзини ютмоқ ёки лафзидан қайтмоқ Аҳдидан қайтмоқ, айтган гапи, берган ваъдасидан тонмоқ.
ЛАФЗ
1. Сўз, калима; тил.SÖZ, VAAT
2. Берилган ваъда, аҳд, сўз.
ЛАФЗ
[а.]
сўзрусчасловаинглизчаword
лафз
погов. слово
лафзи ҳалолнинг юзи ёруғ у честного человека лицо открыто и ясно
- лафзига ишонмоқ верить (кому-л.) на слово
- лафзи ҳалол честный, сдерживающий своё слово
- лафзи тез (одам) вспыльчивый, несдержанный человек
- лафзида турмоқ сдержать свое слово; выполнить обещание
лафз
н word
- ширин лафз pleasant sound- ing words
ЛАФЗ
lebiz, lepes, sóz, wáde
Лафз
русчасловоинглизчаkeeping one's promiseфрансузчаmot, parole, promesseарабчаكَلِمَةٌ, لَفْظَةٌ (أَلْفَاظٌ)