koʻma
кўмаkoʻma
ot 1. shv. Uyum, toʻplam.
Qovun koʻmasi.
Ikki qum koʻmasi orasidan borayotgan otliq otini toʻxtatib, undan tushdi. — S. Ayniy, Qullar
2. ayn. Pagʻa.
Dala shiyponlaridan koʻtarilayotgan tutun koʻmalari — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.