кўма

от 1. шв. Уюм, тўплам.

Қовун кўмаси.

Икки қум кўмаси орасидан бораётган отлиқ отини тўхтатиб, ундан тушди. — С. Айний, Қуллар

2. айн. Паға.

Дала шийпонларидан кўтарилаётган тутун кўмалари — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар.