kelbat
келбатkelbat
ot shv. Qomat, bichim, qiyofa.
— Toʻlamat aka, butun boshliq toʻngʻizni bitta oʻzingiz yeb qoʻymagandirsiz, yarim-yortisi turgandir? — dedi kelbati Toʻlamatga oʻxshabroq ketadigan bir yigit. — S. Anorboyev, Oqsoy
Bola bobosining ulkan kelbatini boshdan-oyoq kuzatarkan, bobom hammadan zoʻr, degan qarorga keldi. — N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha
Oyoq olishlari va kelbati quyib qoʻygandek otasining oʻzi edi. — N. Qobil, Unutilgan sohillar
U oʻqlangan miltiqdek tikka turibdi. Kelbatida na hayiqish, na istihola. — S. Siyoyev, Avaz
- Kelbat bermoq Oʻxshamoq, oʻxshashligi boʻlmoq. Faqat burnining puchuqligi Momo-qizga kelbat beradi. — T. Murod, Yulduzlar mangu yonadi
- Kelbati kelmoq Menga kelib gapirding Shirinning otin, Jodugarcha kelar sening kelbating. — Bahrom va GulandomKoʻkdoʻnan deb jami qalmoq qaradi, Koʻkdoʻnanga hech kelbati kelmadi. — Alpomish
kelbat
n figure, stature
KELBAT
[f.-t.]
oʻzbekchapoʻst, sirt, koʻrinishruschaоболочкаinglizchaair, look
Učub bardï ğan qaldï kelbat quruy Jon uchib bordi, quruq tana qoldi – Улетела душа, осталась пустая оболочка – The soul has departed, there was an empty shell