келбат
kelbatкелбат
от шв. Қомат, бичим, қиёфа.
— Тўламат ака, бутун бошлиқ тўнғизни битта ўзингиз еб қўймагандирсиз, ярим-ёртиси тургандир? — деди келбати Тўламатга ўхшаброқ кетадиган бир йигит. — С. Анорбоев, Оқсой
Бола бобосининг улкан келбатини бошдан-оёқ кузатаркан, бобом ҳаммадан зўр, деган қарорга келди. — Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча
Оёқ олишлари ва келбати қуйиб қўйгандек отасининг ўзи эди. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар
У ўқланган милтиқдек тикка турибди. Келбатида на ҳайиқиш, на истиҳола. — С. Сиёев, Аваз
- Келбат бермоқ Ўхшамоқ, ўхшашлиги бўлмоқ. Фақат бурнининг пучуқлиги Момо-қизга келбат беради. — Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади
- Келбати келмоқ Менга келиб гапирдинг Шириннинг отин, Жодугарча келар сенинг келбатинг. — Баҳром ва ГуландомКўкдўнан деб жами қалмоқ қаради, Кўкдўнанга ҳеч келбати келмади. — Алпомиш
келбат
н figure, stature
KELBAT
[ф.-т.]
ўзбекчапўст, сирт, кўринишрусчаоболочкаинглизчаair, look
Učub bardï ğan qaldï kelbat quruy Jon uchib bordi, quruq tana qoldi – Улетела душа, осталась пустая оболочка – The soul has departed, there was an empty shell