кал
kalкал
сфт. 1. Терининг замбуруғ касаллиги; кўпинча, бошнинг сочли қисми ва тирноқ зарарланади; сочни тўкиб юборадиган юқумли тери касаллиги.
Кал юқтирмоқ. Кални даволамоқ.
2. Шундай касалга учраган киши.
Каллар махсус шифохонада даволанадилар.
3. Бошнинг сочи тўкилган ери.
Бошнинг калини бекитиб юрмоқ.
-Хайр, майли, —
деди бошқа бир ишчи, — уларнинг кал бошларини милтиқ дориси билан даволаймиз. — С. Айний, Қуллар
4. Сочи бутунлай ёки қисман тўкилиб кетган киши.
Қалинроқ ўртоғим Аъзам кал ҳамма каллар сингари гапга чечан, қочириқ гапларни гапириб, муллаваччаларни ва ҳаттоки пешқадамларни кулдирар эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Кошкийди қорача бўлиб туғилган бўлсам, кўргами, калгами тегиб, сизнинг таънангизни эшитмас эдим. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
5. кўчма Ернинг ўт-ўлан чиқмай қолган бўлаги; тақир.
Ернинг кали.
6. кўчма Жун-пати тўкилиб, тақир бўлиб қолган жой.
Пўстакнинг кали. Гиламнинг кали.
- Калнинг нимаси бор? — Темир тароғи бор! Бор (одатда, арзимас) нарсани қизғанадиган хасис одам ҳақида айтиладиган матал.
- Тепа кал, тепакал 1. Бош тепасидаги соч тўкилиб кетган жой. Саидғози Хўжабековнинг тепа калига боқиб, хушомадгўйлик билан илжайди. — С. Анорбоев, Оқсой;
кал
- 1) балд, балд-ҳеадед; 2) балд патч (спот)
КАЛ
Сочни тўкиб юборадиган, юқумли тери касаллиги.KEL, DAZLAK
кал
1. парша, паршивый
2. плешь, плешивый
кал тегаман деди, кўр ноз қилди плешивая согласна на замужество, а слепой заупрямился (говорится о неуместном кокетстве, капризе, жеманстве)
- кал хабарчи вестник (человек, любящий сообщать самые последние новости)
КАЛ
kál, kálmek, taz, tazsha, hákeri
кал
1. адж. kahl, kahlköpfig
2. субст. Glatze f, Kahlkopf m