жонсиз
jonsizжонсиз
сфт. 1. Ҳаёт аломати ёʻқ, ўлик.
Колхозчилар югуришиб келганларида, Умурзоқ ота жонсиз эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Менглибой энгашиб, жонсиз қўзичоқни қўлига олди. — С. Аҳмад, Юлдуз
2. Ҳаракациз қотган, ҳеч нарса ифода этмайдиган; беҳуш, карахт.
Жонсиз чеҳра.
Силкиниш орқасида унинг юзини тўзғиган соч толалари ўраб олиб, жонсиз бир суратга киргизди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Отабек ота-она орзусига, ўз таъбирича, жонсиз ҳайкал бўлиб ризолик берди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3. кўчма Кучи ёʻқ, кучсиз; бўш, чидамсиз; нимжон.
Жонсиз ип.
Мурзин унинг паришон сочларини, нозик бўйнига ёпишган майин, жонсизгина соч толаларини томоша қиларди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
4. кўчма Зерикарли, руҳсиз, таъсирсиз; шавқ-завқсиз.
Жонсиз спектакл. Мажлис жуда жонсиз ўтди.
5. кўчма Сукутга чўмган, жимжит.
Жонсиз кўчалар.
Узоқларда жонсиз кўринган Овуллар ҳам йиғлаб ухлаган. Саҳар туриб шўрли хотинлар Тангрим деган, тўлиб йиғлаган. — Ҳ. Олимжон
жонсиз
1. загадка неживой, неодушевлённый
ўзи жонсиз, ишга полвон само оно существо не живое, а в работе палван (Кетмень)
2. слабый, непрочный.
жонсиз
а dead, lifeless, feeble, sluggish
ЖОНСИЗ
1. jansız, janı joq, ólip qalǵan
2. авıс. kúshsiz, ázzi
3. авıс. tınısh, jim-jırt
жонсиз
unbelebt, leblos, unbeseelt, nicht lebend, tot, trübe, matt