Изохронизм

изохронизм, тенг вақтлилик. Шеърий асар талаффузи пайтида ритмик бўлакларнинг вақт жиҳатидан ўзаро бир-бирига тенг бўлиши. Антик поезияда, Шарқ квантатив шеър тузилишида ҳамма куй билан ижро этиладиган халқ шеъриятида изохронизм кўп учрайди. Эркин Воҳидовнинг «Ёшлик девони»дан келтирилган қуйидаги байтнинг ҳар икки мисраларидаги рукнларидан дастлабки учтаси бир хил вақт оралиғида, қолган икки қисқа рукн эса ўзига хос бир вақт оралиғида талаффуз этилади: Барча шодлик /сенга бўлсин/ бор ситам, зор/лик менга, Барча дилдор/лик сенга-ю, /барча хуштор/лик менга.