ironiya

ot ad. Badiiy asarlardagi uslubiy vosita — ikki maʼnoda qoʻllanishi mumkin boʻlgan soʻz yoki gaplarni qoʻllash bilan ularning asosiy maʼnoga teskari, hatto uni inkor etuvchi maʼnosi orqali kinoya, qochiriq, piching, kesatiq, mazax maʼnolarini ifodalash.