irgʻitmoq

fl. 1. Irgʻimoq feʼlining orttirma nisbati.

Ilon yurgan qiyin yoʻldan

Chu deb otini irgʻitdi. — Nigor va Zamon

2. Otmoq, uloqtirmoq.

Yelkadagi yukni irgʻitmoq. Qoʻlga tushgan narsani irgʻitmoq.

Gʻulomjon qamchini mingboshining qoʻlidan yulib olib, supaga irgʻitdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Qoʻziboy har toshni irgʻitganda, gimnastikachilarday yengil gavdasi bilan bir irgʻib tushar va bu qiligʻidan oʻzi zavqlanib kulardi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

3. Yuqoriga tomon silkimoq, koʻtarib tashlamoq.

Arava ohista yoʻl bosardi, qoʻtoslar sekin, yalqov qadam tashlar va oʻqtin-oʻqtin aravakash xoʻsh-xoʻsh! deb, quruq suyak qoʻtoslarga qamchi irgʻitib qoʻyardi. — Oybek, Nur qidirib

Yer, xuddi ot olib qochgan aravaday, kishini irgʻitib-irgʻitib tashlar edi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

понуд. от irgʻimoq 1. заставлять прыгать

2. загадка бросать, сбрасывать, подбрасывать, метать, толкать

tomdan tuxum irgʻitdim с крыши я сбросил куриные яйца (Град)

v throw, cast, hurl

• nayza irgʻitmoq throw a javelin

ılaqtırıw, atıw, silkitiw

(hinaus)werfen vt, hinschmeissen vt, wegwerfen vt