иблис

от 1. Одамларни ёʻлдан оздирувчи, ёмон ёʻлга бошловчи махлуқ; шайтон.

У, Саидғозининг юрагига иблис ин қурган туҳматчи, бутун бадани заҳар боғлаб кетган ғаразгўйлигини билмаган экан. — С. Анорбоев, Оқсой

2. кўчма Иблисга хос хусусиятли одам.

Эзозхон одам суратидаги иблис ҳикоясига қўрқув ичида қулоқ солиб ўтираркан, унинг [Зиёдилланинг] мақсадига тушуна олмади. — Ҳ. Ғулом, Машъал

3. Иблисга нисбатловчи ҳақоратни билдиради.

Қутидор, қизининг мақсадига тушуниб, икки турли қўлни дарров пайқаб олди: — Виждонсиз, иблис! — деб қўйди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

1. дьявол, сатана, чёрт (действующее лицо многих восточных сказок, олицетворяющих злое начало)

2. бран. дьявол, сатана (о хитром, коварном человеке)

н devil

shaytan, jin, albaslı

рел.рел. русчадьявол, сатана, чёртинглизчаdevil, satan, an evil spiritфрансузчаdiableарабчаإِبْلِيسُ (أَبَالِسَةٌ)