iblis

ot 1. Odamlarni yoʻldan ozdiruvchi, yomon yoʻlga boshlovchi maxluq; shayton.

U, Saidgʻozining yuragiga iblis in qurgan tuhmatchi, butun badani zahar bogʻlab ketgan gʻarazgoʻyligini bilmagan ekan. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. koʻchma Iblisga xos xususiyatli odam.

Ezozxon odam suratidagi iblis hikoyasiga qoʻrquv ichida quloq solib oʻtirarkan, uning [Ziyodillaning] maqsadiga tushuna olmadi. — H. Gʻulom, Mashʼal

3. Iblisga nisbatlovchi haqoratni bildiradi.

Qutidor, qizining maqsadiga tushunib, ikki turli qoʻlni darrov payqab oldi: — Vijdonsiz, iblis! — deb qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

1. дьявол, сатана, чёрт (действующее лицо многих восточных сказок, олицетворяющих злое начало)

2. бран. дьявол, сатана (о хитром, коварном человеке)

n devil

shaytan, jin, albaslı

рел.rel. русскийдьявол, сатана, чёртанглийскийdevil, satan, an evil spiritфранцузскийdiableарабскийإِبْلِيسُ (أَبَالِسَةٌ)