huvullamoq

fl. 1. Mayin ovoz chiqarib esmoq (sovuq shamol, izgʻirin haqida).

Shamol, oʻchakishgandek, huvullagancha daqiqa sayin kuchayar hali-veri tinadiganga oʻxshamasdi. — S. Karomatov, Oltin qum

Keyin huvullab, boyagidan kuchliroq shamol esib oʻtdi. — M. Mansurov, Yombi

2. Kimsasiz, boʻm-boʻsh holatda boʻlmoq.

U [Samandarov] ketgandan keyin, xuddi butun hovlini toʻldirib, xandon-xushon suhbat qilib oʻtirgan bir talay mehmon birdan chiqib ketganday, hovli huvullab qoldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Koʻchalar allanechuk huvullagan. Bosilmagan qor otlarning tizzasiga chiqadi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Mahkam aka eshikdan kiriboq ikki katta oʻgʻlining oʻrni huvullab turganini payqadi. — R. Fayziy, Hazrati inson

Hozir huvullab turgan choʻl uni yutaman deyayotganga oʻxshardi. S. — Ahmad, Ufq.

опустеть

uyimiz huvullab qoldi наш дом опустел

1. gúwildew (samal haqqında)

2. húwlew, húwlep qalıw