hurkmoq

fl. 1. Choʻchib ketmoq (asosan hayvon va parrandalar haqida).

Uzoqda hurkib qochgan otni yetaklab kelishardi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina

Qoʻylar hurkib ketdi. Xolyor, boʻri keldimi, deb tashqari chiqdi. — Oysuluv

2. koʻchma Qoʻrquv his etmoq; choʻchimoq.

Dilbar hurkib, zingʻillab koʻchaning narigi betiga oʻtib olgan edi. — A. Muhiddin, Chap choʻntak

Aʼzam hamon biror soʻz aytishdan hurkar edi: axir Nafisa uning oʻlchoviga toʻgʻri kelmas edi-da! — Shuhrat, Jannat qidirganlar

пугаться, вздрагивать, шарахаться

hurkib ketmoq вздрогнуть; шарахнуться (от испуга)

albar-jalbar yoʻrtib yurar, ushlay desam, hurkib ketar игрунья во всю прыть бежит, хочу поймать - отскакивает (Блоха)

1. úrkiw (haywan hám quslar haqqında)

2. awıs. shorshınıw, seskeniw, sezikleniw