hayon
ҳаёнhayon
ot esk. Foyda, naf.
Bir miri hayon, uch miri ziyon. — Matal.
U [Teshaboy] savdogar otasi Bolta koʻpasning hayon koʻtarsa, ziyondan qochma, degan vasiyatini koʻz oʻngida tutadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
U yelkasini qisib: — Shunaqa bir harakat bor edi, hadisini olmagan odamga qiyin ekan, hech hayon chiqmadi, — deb qoʻya qolibdi. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
Paxtadan kelgan hayon chorvaga yamoq boʻlib ketardi. — Y. Shamsharov, Toshqin
hayon
уст. польза, прибыль, выгода