gʻururlanmoq

fl. 1. Mamnunlik, faxr hissini tuymoq; faxrlanmoq.

Bemorlar erining qoʻlidan shifo topganidan benihoya gʻururlanardi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar

Vatandoshlarimiz bilan suhbatlashar ekanman, ularning tantiligi, zukkoligidan gʻururlandim. — Yoshlik

Elmurod bu ishga ozmi-koʻpmi oʻz mehnati singganini oʻylab, oʻzidan oʻzi gʻururlandi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Magʻrurlik, kibr hissini tuymoq, shunday holatda boʻlmoq; kibrlanmoq.

Ergash dunyoda shunday ajoyib narsaning borligini Xolmuroddan koʻra yaxshiroq bilganidan gʻururlanayotgan koʻrinar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Parpixoʻja yogʻchi poyloqchilik, chaqimchilik ishining muvaffaqiyatlaridan gʻururlanib toʻplagan maʼlumotini soʻzlab berarkan, ellikboshi uni toʻxtatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

1. Biror narsadan mamnun boʻlib faxrlanmoq, iftixor qilmoq.GURURLANMAK

2. Oʻziga ortiqcha bino qoʻymoq, gerdaymoq, kekkaymoq.KİBİRLENMEK

1. гордиться

2. важничать, чваниться, высокомерничать

v be proud (of), take pride (in)

1. maqtanıw, maqtanısh etiw

2. menmensiw, ózimsiniw

stolz sein auf A, sich brüsten, sich rühmen

русскийгордиться, важничать, чванитьсяанглийскийto be proud, to arrogateфранцузскийêtre fier, s'enorgueillir, prendre des airs (d'importance)арабскийإِفْتَخَرَ, إِعْتَزَّ, فَخَرَ (يَفْخَرُ) بـ