gup
гупgup
taql. s. Ogʻir narsaning urilishi natijasida hosil boʻladigan boʻgʻiq ovoz haqida.
- Gup etib 1. Gupillab, zarb bilan. Polvonning kuchi oshib, oʻz raqibini aylantirib chunonam urdiki, u gup etib yerga yiqildi. — J. Sharipov, XorazmZumrad gup etib, oʻrniga choʻkdi. — S. Siyoyev, Otliq ayolYigitali muvozanatni saqlay olmay, yonboshiga gup etib yiqildi. — T. Malik, Ajab dunyo[ Charos] Eshikni ochishi bilan gup etib issiq havo yuziga urildi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq solQudrat qorni ochligidan Ahmadni ham unutib, uyga kirdi. Kirishi bilan bilqillab qaynayotgan dekchadan xushboʻy hid dimogʻiga gup etib urdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
gup
звукоподраж.
загадка
urdim, gup etdi, yer tagiga kirib ketdi ударил - брякнуло, и в землю ушло (Кетмень)
koʻchada bir nima gup etdi на улице что-то грохнуло