gʻirt

1. Belgining kuchli darajasini qayd etadi, kuchaytiruv bildiradi (odatda salbiy belgilarga nisbatan qoʻllanadi).

Gʻirt ahmoq. Gʻirt savodsiz. Gʻirt mast. Gʻirt nodon. Gʻirt xom.

Bittasi Avvalbek boʻlsa, u — gʻirt piyonista M. M. — Doʻst, Lolazor

Gʻirt omiman, bizga oʻqish qayda — Oybek, Nur qidirib

2. Otlar bilan va ayrim darajalanmaydigan soʻzlar bilan qoʻllanib, shu soʻz anglatgan narsa, holatning shaxs yoki predmetga toʻlaligicha, butunlay daxldorligi, oidligi maʼnosini bildiradi; butunlay, turgan-bitgani.

Gʻirt tuhmat. Gʻirt rasmiyatchilik.

Isiriq tutatishni xurofot deyishning oʻzi gʻirt xurofot ekan. — Fan va turmush

Xafa boʻlmang-u, pochcha, ammo gʻirt afandi ekansiz. — A. Koʻchimov, Halqa

Ilgari bu joylar gʻirt toʻqayzor, odam yoʻq edi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

Umid uchinchi sinfga oʻtganida, adasi ham toʻsatdan oʻlib qoldi u gʻirt yetim boʻlib qoldi. — Mirmuhsin, Umid

taql.s. Kesish, uzish yoki ishqalanishdan hosil boʻladigan keskin tovushni bildiradi.

Eshik gʻirt etib ochildi.

1. Juda, nihoyatda, oʻtaketgan darajada kabi maʼnolarni ifodalovchi soʻz.AŞIRI

2. Kesish, uzish yoki ishqalanishidan chiqadigan keskin tovush haqida.

предельно, в высшей степени, больше некуда

adv very, full, completely, utterly

• gʻirt mast dead-drunk

1. belginıń kúshli dárejesin bildiredi (tiykarınan, unamsız belgilerge qarata):, oǵırı, oǵada, dım, júdá, kútá

2. birotala, pútkilley, tolıǵı menen, hámmesi

3. elik. qırt, gúrt

äußerst, übertrieben, absolut

gʻirt yolgʻon offensichtliche Lüge