ғижимламоқ

фл. 1. Текислиги, тахи бузилган, эзилган ҳолатга олмоқ; ғижим қилмоқ.

Заргаровнинг ҳовлисида ерда ётган бир пой эски калиш, ғижимлаб ташланган бир-иккита газетадан бошқа ҳеч нарса ёʻқ. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

Столдаги оппоқ сочиқни олиб, бўйни, юзини артди-да, ғижимлаб, ёнига қўйди. — С. Нуров, Нарвон

бир нуқтага тикилганча, хат ёзилган қоғозни беихтиёр ғижимлай бошлайди. — Р. Файзий, Сен етим эмассан

2. Кафтлари орасида маҳкам, эзган ҳолда тутмоқ, сиқиб ушламоқ.

— Мен ҳам соғиндим, Ойқиз, — деди Олимжон Ойқизнинг сочларини ғижимлаб — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

— Энди бу ёғи бизга боғлиқ, — деди у кафтидаги бир сиқим тупроқни ғижимлаб. — Й. Шамшаров, Пахтақайнар

3. кўчма Азобламоқ, эзмоқ, қийнамоқ.

Вужудини дард ғижимлаб ташлагандек букчайиб, ўз кўчасига бурилди Икромжон. — С. Аҳмад, Уфқ

Бу хаёл унинг қалбини ғижимлади — Мирмуҳсин, Умид

1. Қўл билан сиқиб, эзиб ёки босиб тахини бузмоқ, ғижим қилмоқ; буриштирмоқ.BURUŞTURMAK

2. Қаттиқ ушламоқ, сиқиб ушламоқ, мижиғламоқ.TUTMAK

комкать, мять, стискивать

в crumple

knittern vt, zerknittern vt, knüllen vt