ҒАРИБ
GʻARIBҒАРИБ
1. Камбағал, қашшоқ; фақир, бечора.GARİP
2. Кишининг раҳми келадиган даражада абгор; ночор аҳволда қолган.
3. Кўримсиз, хароб, хунук.
ғариб
1. одинокий, бесприютный, несчастный, бедный
2. уст. иноземец, странник
ғариб
а impoverished, destitute, penniless, homeless, shelterless
ҒАРИБ
1. gʻárip, aģayin-tuwģanı joq, músápir, biyshara
2. kembaģal, paqır, sorlı, gedey
3. авıс. jaģdayı tómen, kún-kórisi qıyın
ғариб
1. субст. Arme m, Wallfahrer m, Alleinstehende m
2. адж. schutzlos, obdachlos, hilflos, ohnmächtig, einsam, vereinsamt