гаранг

сфт. 1. Қулоғи эшитмайдиган, кар.

Гаранг одам,

Бу гаранг оловни ҳам ўзи ёқади, ўчиришда ҳам ўзи сув сепади. — А. Қодирий, Обид кетмон

2. кўчма Боши қотган, нима қиларини билмай гангиб қолган; ганг.

Болаларнинг жавдираган кўзлари отада. Ота эса нима қиларини билмай гаранг. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. Гаранг бўлмоқ

4. 1) қулоғи битиб, эшитмайдиган, кар бўлиб қолмоқ.

Автомат тириллашидан гаранг бўлган ўн уч немис бараварига қўл кўтариб, ўрнидан турди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

5. кўчма 2) нима қиларини билмай, гангиб қолмоқ, гангимоқ.

Уста ҳийлагача тили сўзга келмасдан, гаранг бўлиб қолди. — О. Ёқубов, Ларза

Мурод мирзонинг хабари эр-хотинни ҳам, Майнани ҳам гаранг сиқиб қўйди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

— Жонгул куни билан йиғлайвериб, ҳаммамизни гаранг қилиб юборди-ку, — деди Худойқул ака Умарқулга. — О. Ҳусанов, Қўшиқчининг тақдири

Бу мол билан сен ҳам сарсон бўлмагин, Беҳуда ўзингни гаранг қилмагин. — Алпомиш